کوه،این مقدس جای انسان پرور!

دوست خوبم آقای دردائیل علیپور در یک برنامه ۴۵ روزه و با دوچرخه موفق شد از کشورهای ارمنستان.گرجستان.ترکیه و سوریه عبور نماید .در این برنامه مهیج دردائیل جمعا بیش از ۵۵۰۰ کیلومتر رکاب زده  و همچنین در گرجستان قله کازبک را هم صعود کرده . تصمیم دارم پستهای آینده رو اختصاص بدم به عکسهای فوق العاده زیبای ایشون از مناطق مختلفی که در طول سفر پشت سر گذاشته اند.

در زمستان سال گذشته حادثه ای در کوه هزار (کرمان) اتفاق افتاد که با از خود گذشتگی مثال زدنی بهزاد عراقی از کوهنوردان کرمانی ختم به خیر میشه.بهزاد تنها و خسته به سمت محل حادثه حرکت میکنه و ...
گزارش زیر از زبان بهزاد عراقی است.

به رسم همیشه و عادت دیرین 4 شنبه مصادف به 9 بهمن 87 به پیشنهاد دوست گرامی امین خان رواقی تصمیم به رفتن به کوه هزار گرفتیم اما چون 5 شنبه کاری برای من پیش آمد از تصمیم خود منصرف شدم .
چون حسرت این برنامه بر دل من مانده بود تصمیم گرفتم روز جمعه با تنی چند از دوستان به منطقه بریم، هر چند که فرصت قله رفتن از ما گرفته شده بود اما می توانستم از طبیعت زیبا و بکر آنجا لذت ببرم
ساعت 8-9 بود که رسیدیم به جان پناه جمعی از دوستان رو دیدم که از صعود باز مونده بودند و عده ای هم صبح خیلی زود به سمت قله رفته بودند

گزارش تصویری صعود به قله گلچین(4090 متر) با تشکر از آقای عباس ایلاقی

دوستان عزیز در اولین فرصت توضیحاتی رو درباره قله ارائه میدم!

4-متاسفانه باخبر شدیم که صبح امروز در آبشارهای دره سیمک شخصی سقوط کرده،هنوز هیچ اطلاع دقیقی از هویت شخص مذکور و خسارات احتمالی جانی در دست نیست .تیمهای امداد و نجات راهی منطقه شدند.امیدواریم که این حادثه ختم به خیر بشه!

در تاریخ 13 شهریور 88 پس از صعود به قله کیش با توجه به برنامه ریزی قبلی تصمیم گرفتیم که یه حال اساسی به ریخت و قیافه جانپناه جوپار بدیم.آخه حسابی به هم ریخته بود.ایندفعه سقف و دو طرف رو  رنگ قرمز و در رو هم سبز روشن زدیم تا تنوعی شده باشه.بدنه جانپناه رو هم همون زرد زدیم تا از اطراف دید بهتری داشته باشه ..ادامه مطلب

هدیه ما به شما !

تصویر جانپناه  پس از رنگ آمیزی و قسمتی از خط الراس جوپار با کیفیت 768*1024 (608 kb)

خیلی وقت بود که تصمیم داشتم از مسیر شمالی و گرده به قله کیش صعود کنم.بالاخره در تاریخ 12 شهریور 88 موفق شدم تصمیم خودم رو عملی کنم و به اتفاق محمد صادقی این صعود رو انجام بدیم.صعودی بسیار خسته کننده و همچنین نسبتا فنی و دشوار ولی بسیار جالب و مهیج !.........ادامه مطلب

به یاد اجرای برنامه صعود به قله سه شاخ کوچک(3750)در بهار 87 ،اینبار به اتفاق محمد صادقی راهی کوهستان جوپار شدیم تا به این بزرگ قله کوچک سلامی دیگر نثار و خاطرات گذشته را زنده کنیم.خاطراتی که همچون امواجی خروشان پیوسته در دریای ذهنم حضور دارندو گه گاه ساحل تنهایی مرا نیز نمناک میکنند

برای دیدن تمام عکسها اینجا را کلیک کنید

هدیه ما به شما!

تصویر قله سه شاخ کوچک و برج با کیفیت 768*1024 با حجم 702 کیلو بایت

این برنامه با شرکت گروهی از دانشجویان دانشگاه شهید باهنر انجام شد که هم جنبه ورزشی داشت و همه جنبه تحقیقاتی(جمع آوری نمونه های جانوری و گیاهی)...ادامه عکسها

بعد از یک خواب خوب ساعت 3:30 دقیقه صبح روز جمعه 31 خرداد بیدار شده و بعد از خوردن چای و صبحانه و جمع کردن چادرها و کوله ها ساعت 5 حرکت کردیم وساعت 5/6 دقیقه به قله ی سنگی و زیبای ونتار رسیدیم. مسیر اصلی همان روی یال اصلی به سمت چپ ادامه داشت تا به زیرشیب تند قله هفت خوان رسیدیم...ادامه مطلب...

این برنامه به صورت انفرادی و توسط دوست عزیزم آقای دردائیل علیپور گرگری انجام شده است

۱- دائم برف در شهر همدان به ارتفاع 3480 متر در مورخه ۳ و ۴/۹/۸۵

۲- قله ولیجا(دهکده خرم) ارتفاعات شهر دلیجان-روستای خاوه مورخ ۷/۹/۸۵

۳- قله اردهال به ارتفاع 3463 متر-استان مرکزی-نرسیده به کاشان-روستای نشلج مورخ ۸/۹/۸۵

۴- قله الوند گلپایگان-شهر گلپایگان-قلعه رباط ذیلیا مورخ ۹/۹/۸۵

۵- قله پیر هشتاد به ارتفاع 3900 متر-فریدونشهر-روستای چقیورت مورخ۱۱/۹/۸۵

۶- قله هماگ به ارتفاع 3267 متر-استان هرمزگان-حاجی آباد-روستای میمند مورخ۱۴ و ۱۵/۹/۸۵

و در ادامه گزارش صعود به قله یخچال به ارتفاع 3580 متر واقع در ارتفاعات رشته کوه الوند را که جزو یکی از این هفت قله بود را با هم می خوانیم...ادامه مطلب و عکسها

این برنامه توسط دوست عزیزم آقای دردائیل علیپور گرگری و آقای مصطفی جوانمردی در فصل زمستان انجام شده است. آقای علیپور هم اکنون در حال اجرای برنامه دوچرخه سواری از بندرعباس به شهرستان جلفا در آذربایجان شرقی میباشند که برایشان آرزوی موفقیت میکنم.

۸۴/۱۰/۳- از روستای تکیه سپهسالار پیاده به سه راهی و جاده کرج – چالوس آمده و منتظر ماشین شدم.جاده خلوت است و هوا سرد میباشد. یکه و تنها در جاده ایستاده ام.بعد از مدتی بوسیله یکدستگاه سواری پیکان به روستای درده رسیدم،جاده روستای درده به روستای همه جا خاکی میباشد.در مسیر پیاده روی به سمت روستای همه جا ...ادامه مطلب و عکسها

گزارش صعود انفرادی به قله سه شاخ جوپار(کرمان)(۴۱۳۵ متر-زمستان 86)

و با اجرای این برنامه پرونده صعودهای سال ۱۳۸۶ من بسته شد!

پس از بازگشت از برنامه البرز غربی تصمیم داشتم برنامه صعود زمستانه به قله سه شاخ رو انجام بدم ولی بدلیل برخی مسائل این برنامه دائم به تعویق می افتاد(به قول یکی از دوستان جوپار باید بطلبه تا بری!) تا اینکه بالاخره بعد از چندین بار تصمیم گرفتم هر طور شده برنامه رو در تاریخ 24/12/86 انجام بدم،پس از برنامه ریزیهای لازم و تهیه وسایل مورد نیاز با یکی از دوستان بنام آقای علی بهرام نژاد جهت همراهی و انجام عملیات پشتیبانی در حین صعود تماس گرفتم وموضوع را مطرح کردم، ایشان هم این پیشنهاد را قبول کردند.در تاریخ 23/11/86 یعنی در روز پنجشنبه بوسیله یک دستگاه خودروی سواری راهی منطقه شدیم و ...ادامه مطلب و عکسها

در تابستان 1386 پس از صعود به قله سهند بلافاصله راهی جلفا و شهرستان گرگر جهت ملاقات دوست عزیزمان آقای علیپور و همچنین صعود به کوه کامتال شدیم.

کوه کامتال در آذربایجان شرقی در 50 کیلومتری شهرستان جلفا و هادیشهر نزدیکی نوار مرزی رودخانه ارس قرار دارد.ارتفاع کامتال 2800 متر است.

کامتال دارای دره های فراوان است که بدون راهنما،حرکت و صعود این کوه بسیار سخت است.دره هایی مانند...ادامه مطلب

صعود به صورت انفرادی و توسط دوست عزیزم اقای دردائیل علیپور گرگری در فصل زمستان انجام شده است

۸۴/۹/۳۰-عصر با قطار از ایستگاه گرگر در ساعت 3:30 به طرف تهران حرکت میکنم.امشب شب چله است و من برای صعود به قله کامک در منطقه البرز غربی از ارتفاعات و خط الراس ناز و کهار به کرج میروم،در مسیر بارش برف شروع میشود...ادامه مطلب

در تیر ماه سال 1386 برای صعود به قله سهند به دعوت سازمان هلال احمر نقده راهی این شهر شدیم.در نقده افتخار دیدار آقای قربانی(مربی محمد اوراز) را داشتیم.مردی بسیار مودب و میهمان نواز،در تمام سخنانش نام محمد اوراز خودنمایی میکرد.آقای قربانی میگفت محمد خیلی مظلومانه از میان ما رفت.در مدتی که در نقده بودیم سر مزار محمد اوراز هم رفتیم،با دیدن مزار محمد خیلی تعجب کردم...ادامه مطلب

در کشور ما کوهنوردانی وجود دارند که به صورت انفرادی برنامه های بسیار جالب و مشکلی اجرا میکنند ولی بدلیل یکسری از تفکراتی که نسبت به ورزش کوهنوردی و سایر موضوعات مرتبط دارند همواره گمنام مانده اند.یکی از این کوهنوردان فعال آقای...ادامه مطلب 

قسمت آخر

...از یک سنگ 4 متری پایین رفتیم  و در آن شرایط سخت با یک صحنه نا امید کننده روبرو شدیم،آبشاری به طول 10 متر در جلوی ما قرار داشت که برای پایین رفتن از آن هیچ راهی وجود نداشت،لحظه ای به فکر فرو رفتم و نا امیدی تمام وجودم را در بر گرفت،به یاد جمله ای افتادم که در یکی از سایتها خونده بودم (وقتی شما قدم در کوهستان میگذارید تمام خطرات آنرا نیز میپذیرید)، در همین حین آقای علیپور گفت که برمیگردیم و آبشار رو از بالا دور میزنیم،اما با پاهای یخ زده و کمبود زمان مواجه بودیم،به هر حال راهی جز این نبود،برگشتیم و به سختی تونستیم از اون سنگ 4 متری بالا بریم و به دنبال راهی در سمت چپ و راست به عقب بر میگشتیم تا اینکه مسیری را در سمت راست دیدیم که تقریبا بالا رفتن از آن ممکن بود،آقای علیپور شروع به بالا رفتن کرد و من هم پشت سر ایشان حرکت کردم،بالاخره پس از تلاشی سخت و سنگنوردی با کفش سنگین خودمون رو به بالای مسیر رسوندیم،چون در درون دره قرار داشتیم خورشید زودتر از جاهای دیگر غروب میکرد،بنابر این تصمیم به شب مانی در بالای مسیر و در درون غار کوچکی که در آنجا قرار داشت گرفتیم،سریع مستقر شدیم و به دنبال جمع کردن هیزم رفتیم،بزرگترین شانسی که ما آورده بودیم افزایش ارتفاع از کف دره و رسیدن به درختهای خشکی بود که در بالا قرار داشتند،آتشی بر پا کردیم و لباسها و کفشها را خشک کردیم...از صبح هیچ چیز نخورده بودیم و پیوسته راه رفته بودیم...چند تا لیوان نسکافه سر کشیدیم و ناهار و شام رو با هم خوردیم...با اینکه روز سختی را پشت سر گذاشته بودیم ولی آن شب شرایط خوبی داشتیم و شب راحتی را در کنار آتش پشت سر گذاشتیم...صبح با صدای کبکها از خواب بیدار شدیم و وسایل رو جمع کردیم و به امید رسیدم به روستا دوباره حرکت کردیم...دیشب با دیدن ادامه مسیر از بالا حدس میزدیم که چند تا آبشار در ادامه وجود خواهد داشت،ولی خوشبختانه آبشاری نبود و ما خوشحال به مسیر ادامه میدادیم،ناگهان متوجه شدیم که یک آبشار بزرگ در جلویمان قرار دارد که با کمی بررسی متوجه برفهایی شدیم که در سمت راست آبشار روی مسیر مالرو ذوب شده بودند،باز خوشحال از اینکه حد اقل میدانستیم بدلیل وجود مسیر مالرو در اینجا تردد انجام شده است به حرکت خودمان ادامه دادیم،این مسیر در سمت راست دره با افزایش ارتفاع از کف دره به دلیل وجود آبشارها قرار داشت،ساعت از 2 گذشته بود و به جایی رسیدیم که میتوانستیم قله کروچ را در دور دست ببینیم،خیلی زیبا و دست نیافتنی مینمود،آدم با دیدن اون صحنه یاد هیمالیا می افتاد.چشم سمت راستم خیلی میسوخت و مدام ازش اشک میومد و من مجبور بودم اونو ببندم،خیلی خسته شده بودیم،هم از لحاظ جسمی و هم از لحاظ روحی.پس این روستا کجاست؟چرا بهش نمیرسیم؟علیپور میگفت آخرش به کرج میرسیم ولی به این روستا نمیرسیم!،علیپور از من فاصله گرفته بود و جلو میرفت،من هم با یک چشم در عقب حرکت میکردم،در همین حین که علیپور به پشت یک تپه رفته بود و دیده نمیشد،صداشو شنیدم  که بلند گفت مهدی روستا،بالاخره رسیدیم!وارد روستای سیبان دره که شدیم ملت دورمون جمع شدند و با تعجب ازمون سوال میکردند!از کجا اومدین؟اونجا چیکار میکردین؟چی میخوردین؟حیوونهای وحشی اذیتتون نکردن؟سردتون نشد؟مگه بیکارین؟! در همین حین آقای جلال چرخی از اهالی روستای سیبان دره با نهایت بزرگواری ما رو با آن وضعیت اسفناک به خانه خود دعوت کردند.اونشب زیر کرسی از سرما و استرس صعود و ادمه مسیر خبری نبود!

گزارش صعود به قلل البرز غربی قسمت اول

گزارش صعود به قلل البرز غربی قسمت دوم

گزارش صعود به قلل البرز غربی قسمت سوم

گزارش صعود به قلل البرز غربی قسمت چهارم

عکسها در ادامه مطلب

شنبه(1/11/86)امروز باید کارو تموم میکردیم و خودمون رو به یه روستا میرسوندیم.کفشها پاهای منو زده بودند و اصلا شرایط مناسبی نداشتند.شب سرد و پر استرسی رو پشت سر گذاشته بودیم.طبق معمول ساعت 9 صبح با جمع آوری وسایل حرکت خودمون رو به طرف دره سیبان آغاز کردیم.در همان ابتدای کار به شیبی تند به سمت پایین برخوردیم که بسیار بهمن گیر و خطرناک بود.تصمیم بر ادامه همین مسیر بود و راهی جز این نداشتیم.با توکل به خدا و با احتیاط شروع به حرکت کردیم.تقریبا میدویدیم تا سریعتر از این مهلکه خارج بشیم.بعد از حدود30 دقیقه به نخاله های بهمنهای قبلی رسیدیم و این قسمت رو نیز به سلامت رد کردیم.بعد از عبور از چند نقطه بهمن گیر و دهلیز یخ زده به رودخانه دره رسیدیم .بعد از نوشیدن مقدار زیادی آب به راهمون ادامه دادیم و به اولین ابشار رسیدیم با کمی بررسی از سمت چپ آبشار اقدام به تراورس مسیری در حدود 20 متر و همچنین فرود بروی برف یخ زده نمودیم. برف کوبی بسیار سنگین بود و گترها نیز دیگه نمیتونستند مانع ورود برف به کفشها بشوند.همچنان به مسیر ادامه میدادیم و آب رودخانه نیز لحظه به لحظه بیشتر میشد.اوایل با رودخانه مشکلی نداشتیم ولی پس از مدتی رودخانه به بزرگترین مشکل ما تبدیل شد. بعضی جاها مجبور بودیم از رودخانه به طرف دیگر برویم که این کار در بعضی نقاط بوسیله پرش و بعضی نقاط دیگر بوسیله پلهای برفی انجام میشد. در همین حین اینجانب در اولین تله برفی که در زیر آن رودخانه قرار داشت گیر افتادم و کفشها و شلوارم خیس شد.همچنان به مسیر خود به امید رسیدن به روستا ادامه میدادیم. طبق اطلاعاتی که در نقشه بود در این دره تا اولین روستا اثری از رودخانه نبود و همین باعث شک ما به مسیر شده بود که آیا درست آمده ایم یا اشتباه کرده ایم.کفشهای پر از آب،برف کوبی سنگین،رودخانه،بهمن،سرما،همه چیز دست به دست هم داده بود تا برنامه سنگین تر از آن چیزی بشود که فکرش را میکردیم.همچنان به مسیر ادامه میدادیم که به آبشار دوم رسیدیم این آبشار را نیز با تراورس از سمت چپ و بعد فرود از یک نقطه بسیار بهمن گیر پشت سر گذاشتیم.آقای علیپور در جلو مشغول برف کوبی بود و من پشت سر ایشان در حال حرکت بودم که باز به رودخانه رسیدیم.علیپور با احتیاط در حال نزدیک شدن به رودخانه بود که ناگهان پل برفی فرو ریخت و ایشان به درون آب شیرچه زد.خیس خیس شده بود. من با دور زدن آن نقطه خودم را به ایشان رساندم و با عوض کردن لباسها به راهمون ادامه دادیم.انگشتان پایمان کلا یخ زده بود و هیچگونه حسی درآنها نبود.به امید رسیدن به روستا میرفتیم و میرفتیم.از یک سنگ 4 متری پایین رفتیم  و در آن شرایط سخت با یک صحنه نا امید کننده روبرو شدیم...ادامه دارد

عکسها در ادامه مطلب

جمعه(30/10/86) امروز آخرین روز دی ماه بود.دیشب تا صبح باد تند و سردی میوزید و هوا بسیار سرد شده بود.صبح ساعت 9 با جمع آوری وسایل و چادر  و تماشای دماوند زیبا حرکت خودمون رو آغاز کردیم.قله وارکش از اون چیزی که فکرش رو میکردیم و میدیدم دورتر بود.بالاخره بعد از ۲ساعت به قله رسیدیم.همه چیز زیبا مینمود مخصوصا حالا که دیگه علم کوه زیبا رو در قسمت شمال شرقی قله میدیدم.واقعا زیبا بود. خط الراسها.قله ها.روستاها و ... باد سردی بر فراز قله میوزید بلافاصله چند تا عکس انداختیم و راهی قله کروچ شدیم.از اینجا به بعد برف کوبی سنگین تر شد و بعضی جاها درگیری با سنگ داشتیم.تقریبا حدود 4 ساعت طول کشید تا به قله کروچ رسیدیم.بروی قله کروچ با صحنه غیر منتظره ای روبرو شدیم.با اینکه قله کروچ یک قله صخره ای هست ولی ما آنجا 3 تا بز کوهی مشاهده کردیم که بعد از 4 روز که هیچ موجود زنده ای رو به غیر از خودمون ندیده بودیم خیلی جذاب و لذت بخش بود.قصد ادامه خط الراس  از قسمت شمالی رو داشتیم که با یک دهلیز یخ زده و بهمن گیر مواجه شدیم.اطلاعاتی که داشتیم حاکی از حضور جبهه پر فشاری از اواخر روز شنبه بروی منطقه بود با توجه به وقت گیر بودن مسیر اقدام به برپایی کمپ سوم بروی خط الراس و در سمت شمال قله کروچ کردیم. بدلیل نبودن جای مناسب برای برپایی چادر مجبور شدیم چادر رو چسبیده به نقاب برفی گردنه کروچ بزنیم که استرس زیادی به ما وارد میکرد.هوا با اینکه باد هم نمیوزید ولی نسبت به شبهای قبل خیلی سردتر بود.با اینکه تمام لباسهای پلار و گورتکس خودم رو پوشیده بودم و درون کیسه خواب رفته بودم هنوز سردم میشد .ولی یه نسکافه داغ به ما کمک کرد که راحتتر بخوابیم.فردا بر اساس اطلاعات نقشه تصمیم گرفتیم که از دره سیبان دره پایین بریم...

ادامه دارد

عکسها در ادامه مطلب

برنامه خط الراس کلجاران به علم کوه در شهریور ماه ۸۶ و با همراهی آقای علیپور انجام شد

خلاصه برنامه:

این برنامه طی ۴ روز انجام شد.پس از اولین شب مانی در بریر از طریق دره منتهی به قله کالاهو خودمان را به گردنه کلجاران به ارتفاع ۴۳۰۰ متر رساندیم و پس از فتح قلل رستم نیشت و میش چال بین دو قله سیاه گوگ شمالی و سیاه گوگ جنوبی و در زیر یک یخچال کوچولو و در مکان مناسب اقدام به برپایی کمپ دوم نمودیم.در روز دوم پس از فتح قله سیاه گوگ جنوبی و چند قله فرعی به قلل دندان اژدها رسیدیم که اجبارا اولین قله را به دلیل نداشتن ابزار فنی دور زدین ولی قلل بعدی را که همراه با سنگ نوردی دشواری نیز بود فتح کردیم و به گرده شمالی قله تخت سلیمان رسیدیم.پس از ساعتی سنگ نوردی پای بر قله تخت سلیمان نهادیم که منظره با شکوهی ازقلل منطقه در پیش رویمان ظاهر گشت.پس از آن راهی گردنه شانه کوه شدیم و پس از بررسی گرده راهی علم چال شدیم.در روز سوم و در ساعت ۶ صبح و بدون هیچگونه ابزار فنی راهی گرده آلمانها شدیم (تنها جایی که روی گرده از طناب استفاده کردیم دورکابی بود که از طناب بچه های زنجان استفاده کردیم!!!)پس از فتح قله علم کوه . از مسیر قلل سیاه سنگها به علم چال بازگشتیم و وسایل را جمع و جور کردیم و از آنجا راهی سرچال شدیم.پس از یک شب مانی دیگر در پناهگاه سرچال و در روز چهارم برنامه صحیح و سالم راهی بریر و سپس رودبارک شدیم.

لطفا برای دیدن عکسها روی لینکهای زیر کلیک کنید

۱-دره منتهی به گردنه کلجاران (در پس زمینه تصویر قله کرما کوه قرار دارد)

۲-قله رستم نیشت اولین قله خط الراس کلجاران به علم کوه به ارتفاع ۴۴۲۶ متر

۳-قله دندان اژدها ۲ به ارتفاع ۴۴۰۰ متر(در زمینه قلل چالون و سیاه کمان را مشاهده میکنید)

۴-سه رکابی(گرده آلمانها)

۵-اولین کراکز گرده آلمانها(دو رکابی)

۶- دیواره بعد از سنگ سماور که تا روی خط الراس ادامه دارد(در گوشه سمت راست تصویر سنگ سماور قرار دارد)

۷-سنگ سماور(گرده آلمانها)