عکس برگزیده نشنال جئوگرافی در سال2011
اینجا در اولین بازدید من از پارک ملی دریاچه دهانه آتشفشان، میخواستم عکسی بگیرم که بتوانم بعدها با دیدن آن، تجربهای را که از سر گذرانده بودم به یاد بیاورم. دوستی با من به این سفر آمده بود که او هم مشغول عکاسی بود. قبل از گرفتن عکس، او را صدا زدم و گفتم: «اینو نگاه کن»، و با خنده دستهایم را باز کردم و به پشت بر روی برفها افتادم. یک ثانیه بعد، زمان سنج دوربین، شاتر را باز کرد و نوردهی طولانی آغاز شد. بعد از پایان نوردهی و صدای بسته شدن شاتر، برای مدت طولانی به همان حالت بر روی زمین ماندم، گویی توسط ستارگان درخشان بالای سرم هیپنوتیزم شده بودم.
منبع : خبرآنلاین
+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام شهریور ۱۳۹۰ ساعت 18:49 توسط مهدی سیدی
|
شما بر هیچ کوهی پیروز نمیشوید بلکه چند لحظه بر فراز آن می ایستید و سپس برف به کمک باد جای پاهای شما را پر میکند " آرلن بلام"